Hier ben ik weer. Het is inderdaad bijna een maand geleden. Maar er is dan ook veel gebeurd. Veel te veel om allemaal in één keer te vertellen. Of misschien niet, het valt een beetje af te wachten.

Feit is dat ik niet heb stilgezeten. Ik ben ondertussen ook al een weekje terug in België geweest – met de nadruk op dit laatste woord – en heb een korte omweg (een 3-tal dagen slechts) gemaakt langs Stockholm, maar nu zit ik toch alweer een week in mijn hotel in Kuala Lumpur (Petaling Jaya om exact te zijn – ligt net buiten Kuala Lumpur en in een andere staat met de prachtige naam Selangor – doet me altijd denken aan een beroemd en berucht Zweeds drankliedje).

De zaken gaan goed – al is het soms een beetje hectisch. Ons bedrijf is volledig opgestart en we hebben eindelijk ons eigen kantoor. We hadden er al eentje een dikke maand geleden, maar daar bleken ratten en kakkerlakken onder te huren en bovendien vond telecom malaysia het te moeilijk om een isdn-telefoonlijn tot op het derde verdiep te trekken (dat trekken was geen probleem, maar de data kon zo hoog niet klimmen – iets wat volgens ons simpelweg op te lossen is door het plaatsen van een versterker, maar blijkbaar is de data in Maleisië van een ander type, eentje zonder klimschoenen). Probleem dus – meer dan één – waarschijnlijk te wijten aan het feit dat we het te goedkoop wilden oplossen. Nu was het op het ogenblik dat we het huurcontract aangingen ook niet onze bedoeling een multinational uit de grond te stampen – ‘t was een hobby.

Ondertussen zijn mijn business partner en ik van mening veranderd en moeten we de zaken dus op een andere schaal aanpakken. Op zoek dus naar een nieuw kantoor. Dat hadden we na ongeveer een tiental minuten gevonden; onmiddellijk een afspraak maken met het immokantoor (dit leverde ook een paar surrealistische gesprekken op – nee, de verantwoordelijke voor dat pand is op vakantie en nee, er is niemand anders die u kan helpen, want zij alleen beheert dit dossier) en de volgende ochtend een kijkje nemen. Toegegeven, het is een stuk duurder, maar nagelnieuw en in hetzelfde gebouw als IBM en KPMG. We kunnen ons slechtere omgevingen voorstellen. Daarenboven is er overal 24-uur bewaking, een ondergrondse parking én… het ligt vlak naast ons hotel en aangrensend shopping center. Over een ideale locatie gesproken. Maar zoals gezegd, het is ietsje duurder. En het moet volledig ingericht worden.

Gelukkig kennen we via onze klant een goede aannemer die alles voor ons kan regelen. Ook hier hangt een prijskaartje aan vast. Het duurt eventjes voor we knoop kunnen doorhakken, maar uiteindelijk moet het maar. We hebben immers geen tijd om ook nog eens verschillende partijen te gaan benaderen en dan werfleider te gaan spelen. Onze aannemer heeft ook als voordeel dat we zonder meer kunnen uitbreiden (het kantoor is voorzien voor een 28-tal personen, al zullen er in het begin maar 3 personen gevestigd zijn). Zij weten welk meubilair aan te kopen en hoe het te plaatsen. Foto’s van ons kantoor zet ik op de fotosite zodra de werken klaar zijn. Hopelijk is dat tegen 15 december. Tegen dan zouden ook alle telefonie- en internetaansluitingen klaar moeten zijn en zou ook ons callcentersysteem geïnstalleerd moeten zijn. Inderdaad, grootse plannen. Vandaar ook het feit dat we al onze tijd moeten besteden aan het doen groeien van ons bedrijf. Op het eerste zicht lijkt dit goed te lukken, maar we mogen niet op onze lauweren gaan rusten. In Maleisië zijn er nog verschillende opportuniteiten, maar ook bij onze klant proberen we nieuwe markten aan te boren. Er zijn nu al contacten met Korea, India en Australië en we hopen daar snel concrete contracten van te kunnen maken.

Dat betekent ook dat we op zoek zijn naar nieuwe medewerkers. We hebben daarvoor een samenwerkingsverband met Manpower, maar dat verloopt niet echt van een leien dakje. Veel beloftes, maar er komt weinig van in huis. Vooral communicatie is een groot probleem, maar dat is volgens mij een globaal gegeven, al lijkt het in Maleisië toch nog een snee erger te zijn dan in het thuisland – maar daar hebben we dan weer geen regering. Zelfs na een gesprek met de country manager en een aantal duidelijke afspraken, lijkt het dat ze maandag hun eerste belofte weer gaan breken (eigenlijk hebben ze ze al gebroken op vrijdag, maar we denken positief). Anderzijds hebben we zelf een aanwervingsprocedure in gang gezet via één van de populairste jobsite hier (jobstreet.com.my) en daar krijgen we heel veel reacties op. Jammer genoeg komen de weinigen die kwalitatief geschikt zijn meestal niet opdagen voor een interview, alhoewel we de dag voordien nog een herinnering sturen. De Maleise jobmarkt werkt via haar eigen regeltjes. Het ziet er echer naar uit dat we via Manpower toch een geschikte persoon gevonden hebben. Blijft nu nog het onderhandelen over de voorwaarden en hopelijk kan ze over een week starten.

Dat zal nodig zijn, want vanaf maandag beginnen we daadwerkelijk met onze uitrol. Dat betekent dat we vanaf nu elke halve week een groot aantal medische vertegenwoordigers extra gaan ondersteunen en dat onze twee werkneemsters het zeer druk zullen krijgen. Daarenboven moeten we ook nog eens verhuizen, want het lokaal waar we nu gehuisvest zijn (in de gebouwen van onze klant wel te verstaan) moet gerenoveerd en klaargemaakt worden voor de komst van de nieuwe general manager maleisië die er tegen 1 januari zijn intrek zal nemen. We verhuizen dus van één lokaal naar een ander, maar ook al gaat het maar om drie computers en drie telefoontoestellen, lijkt dat niet zo eenvoudig te zijn en moeten we zelfs de hulp van Siemens inroepen om de telefoonlijnen op een voor ons werkbare manier opnieuw in te stellen.

Mag ik daar nog eventjes aan toevoegen dat ik 2 dagen in mijn bed heb gelegen met koorts (het gaat nu beter en het ziet er niet naar uit dat het dengue fever is – maar het blijft afwachten de volgende paar dagen) en dat helpt dus niet echt. Maar we zijn hoopvol. Maandagavond komt Chris terug uit België en zijn we weer met twee om de boel te runnen.

Dit om maar aan te geven dat ik jullie niet vergeten ben en probeer vanaf nu terug regelmatig een woordje op het internet te placeren. Jullie reacties zijn ook meer dan welkom, want bloggen heeft soms hetzelfde gevoel als tegen een muur praten

Je hebt ondertussen gemerkt dat mijn blog ook verhuisd is. Het Digs.be gebeuren bleek niet zo stabiel, dus nu is mijn hoop gevestigd op wordpress.com . Mijn foto’s staan nog altijd op dezelfde plek (tom-vandenbroeck.magix.net) en er staat een nieuwe lading (een kleintje wel te verstaan) met foto’s van mijn laatste bezoek aan stockholm (en een beetje opbeurende muziek van Nanne).

Tot gauw,

Tom