You are currently browsing the monthly archive for september 2011.
- Traject: Vejle – Ringsted
- Afstand: 200 km
- Totale afstand: 1240 km
>> Stop 6.1: Vejle Kunstmuseum
Als je mijn trip doorheen deze noordse contreien analyseert, merk je drie grote thema’s: restaurants, kastelen en musea. En meer bepaald musea voor moderne en hedendaagse kunst. En vandaag is dat mijn ontbijt. Een fris, open en modern gebouw met een leuke collectie, vlak naast het hotel. In een schaarse poging mijn beginselen van het Deens te oefenen bestel ik mijn ticket in voorvernoemde taal (of toch iets wat ik dacht dat zou kunnen doorgaan voor Deens, afgaande op de commentaren van mijn leraar) en krijg prompt een antwoord in het Engels: “you can leave your coat over there”. Tot zover dus mijn poging. Alhoewel ik vanavond in het restaurant misschien op schuchtere wijze nog wat zinnetjes ga proberen te formuleren. Je weet maar nooit.
>> Stop 6.2: Sankt Bendts Kirke, Ringsted
De auto in en op naar het oosten. Vaarwel Jylland, hallo Fyn. Vaarwel Fyn, hallo Sjælland. En daar ligt Ringsted. Een klein stadje centraal in Sjælland, niet echt ver van København, en mijn voorlaatste overnachtingsplaats. De trip loopt dus langzaam op z’n einde, maar niet getreurd. Er is nog een hoop te beleven alvoor ik de terugreis moet aanvangen.
Als ik langs de invalswegen de stad binnenrij, springen de vele verkiezingsaffiches weer in het oog. Het is grappig te zien hoe elke politieke partij geadverteerd wordt door middel van een gekleurde hoofdletter. Een rode A, een oranje V en soms komt eenzelfde letter terug in verschillende kleuren. Ik heb niet echt zin om me te verdiepen in het lokale politieke landschap, maar ik weet dat rechts hier links heet en dat lijkt vreemd, maar voor een Scandinavisch land is dit niet zo ongewoon. Op het ogenblik dat ik dit neerschrijf, zijn de verkiezingen al achter de rug en heeft Denemarken voor het eerst een vrouwelijke premier.
Ondertussen heb ik mijn hotel gevonden, aan de rand van de stad, net naast een supermarkt (altijd leuk – en in tegenstelling tot de andere Scandinavische landen kan je hier gewoon bier en wijn kopen – en overvloedig aanwezig, net zoals bankkantoren in België) en op een kleine vijf wandelminuten van het centrum.
Ik besluit de benen te strekken na mijn redelijk lange autorit en de zon begeleidt me bij mijn tochtje door het centrum. Ik bezoek de kerk en loop wat rond op het grote plein alvorens mijn kamer op te zoeken en wat uit te rusten.
>> Stop 6.3: Kokken og tyren
Voor het avondmaal trek ik naar een restaurantje in de buurt met de klinkende naam “De kok en de stier”. Het restaurant is echter groter dan je op het eerste zicht zou denken. Een kleine gevel verbergt een diep en vikingenkasteel aandoende gelagzaal met halverwege een open haard. De sfeer wordt gemaakt door de spierwitte muren en de donkerzwarte houten balken. De tafels zijn in dezelfde stijl gedekt, zonder tafelkleden, direct op het donkerbruine hout, met broodbordjes in tin. De bediening is snel en correct. Het eten is lekker (gerookte tonijn als voorgerecht – nog nooit gegeten – een mals stuk vlees met een prachtige saus als hoofdgerecht en daarna een selectie fijne kazen. Hier geen extravagantie, maar traditionele doch degelijke producten. Een zalig nagerecht maakt de ervaring compleet. Wijnen worden in ruime porties geserveerd en alles is heel betaalbaar. ‘t Is mijn goedkoopste avondje uit tot nu toe en zeker niet mijn slechtste. Mocht ik ooit nog in Ringsted verzeilen, zal ik niet twijfelen.
Vi ses,
T.
- Traject: Aarhus – Vejle
- Afstand: 300 km
- Totale afstand: 1040 km
Vandaag is weer zo’n dag die totaal verkeerd ingeschat was. Dat had ik gelukkig gisteren al gemerkt en dus heb ik wat aanpassingen aan het schema gemaakt. Het oorspronkelijke plan was om naar Ribe, de plaats waar Denemarken ontstaan is, en het eiland Rømø te rijden. Jammer genoeg zou die tocht een omweg van anderhalf uur betekenen en da’s dan zonder de tijd nodig om beide plaatsen te bezoeken. Ik besluit voor mezelf om een keer een hele trip te wijden aan Jylland. En eentje aan het zuiden van Sjælland. En dan misschien nog een paar dagen in Odense, makkelijk via de trein bereikbaar vanuit København.
En eigenlijk bedacht ik me op hetzelfde ogenblik dat er nog grote delen van Zweden volledig onbekend terrein voor mij waren. Ik moest dringend maar een plan maken voor de volgende jaren…
Maar goed, terug naar vandaag, waar ik voor de helft dezelfde weg als gisteren zou nemen, zij het deze keer zuidwaarts en waar ik in de namiddag dezelfde weg oostwaarts zou nemen als diegene die ik ‘s morgens in westelijke richting zou volgen. Inderdaad: gekkenwerk. Maar ik was er nu toch. En ik had me zo verheugd op de standbeelden bij de zee. Dus inpakken, motor starten en wegwezen. Het is redelijk zonnig als ik mijn huurauto door een zacht glooiend landschap stuur richting Esbjerg. Maar voor ik daar zal aankomen, mag ik deelnemen aan een vreemd ritueel aan de bezinepomp. Het is nochtans een doodgewoon ogend Shell-station langs de snelweg. Er zijn een zestal pompen (eigenlijk zijn het er gewoon 6, een bezinepomp laat meestal weinig ruimte voor interpretatie) en ik kies er eentje uit. Overal staat één auto, maar alle bestuurders zijn om één of andere reden weggelokt van hun voertuig. Er is blijkbaar geen mogelijkheid om aan de pomp rechtstreeks met een kaart te betalen, dus ga je na het vullen van de tank binnen betalen. En daar is een gezellig winkeltje met verse koffie en koffiekoeken en dus neemt iedereen rustig de tijd alvorens terug wagenwaarts te keren en de tocht over de snelweg verder te zetten. En dus kan je maar één ding doen: wachten. Voordeel is dat je – eens je het systeem aanvaard hebt – tot rust kan komen, maar het blijft een inefficiënte bedoening.
Een half uur later zit ik weer achter het stuur te luisteren naar de mix die ik de voorbije avonden heb samengesteld uit oude en nieuwe nummers en nu dient als soundtrack van mijn trip.
>> Stop 5.1: Visserij- en zeevaartmuseum, Esbjerg
Rond het middaguur komt Esbjerg, de stad aan de zee, in zicht. De zon schijnt en brengt mijn GPS in verwarring. Ze stuurt me 10 kilometer de verkeerde kant uit. Of beter gezegd, dat probeert ze, maar mijn alerte blik vangt plots de tekens op een straatnaambord en stuurt een signaal naar mijn hersenen. Ik stop de wagen en volg de straat. Dit blijkt een goeie beslissing te zijn en tien minuten later sta ik naast het standbeeld van “De Mens en de Zee”. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de foto’s in mijn reisgids indrukwekkender over kwamen. Het is een leuk gezicht, maar da’s ook alles. Gelukkig ligt er tegenover het standbeeld het visserij- en zeevaartmuseum met een gevarieerd aanbod aan exposities, waaronder eentje gewijd aan dode walvissen (het klinkt misschien wat morbide, maar het is een zeer interessante en informatieve ervaring).
Ik besluit te lunchen in de cafetaria en krijg een bord gepaneerde en gefrituurde visfilets met enorm gezouten frieten in de beste Duitse traditie. Maar ik heb tenminste geen honger als ik weer oostwaarts wiel.
>> Stop 5.2: Kongernes Jelling
Net voor de brug voor de Kleine Belt ligt Vejle, een kleine stad die zeer modern is ingericht. En 10 kilometer verder ligt Jelling, waar je een unieke site kan bezoeken. Alles draait hier om de vikingen Harald Blauwtand en Gorm de Oude. Je vindt hier stenen met runetekens, grafheuvels en zelfs een kerk. Tegenover de site is een modern bezoekerscentrum gebouwd met een aantal tentoonstellingen die je een beter inzicht geven in hun geschiedenis.
Een markant detail: de bluetooth-technologie ontleende zijn naam aan Harald Blauwtand en het bluetooth-logo is een combinatie van de runetekens voor H en B.
Het begint zachtjes te regenen en ik besluit om mijn overnachtingsplaats voor vannacht op te zoeken. Ik ben net te laat om het kunstmuseum naast het hotel nog even te bezoeken en besluit dit op het programma van morgen te plaatsen. Dat geeft me ook de gelegenheid om eens uit te slapen.
Ik heb gereserveerd in restaurant Vedelsborg, waar op basis van de website eenzelfde stijl gehanteerd wordt als in L’Estragon de avond ervoor, maar het blijkt een kleine tegenvaller te worden. Het is niet slecht, maar het is ook niet super. Gelukkig is het een zeer rustig restaurant en is het dus een plek om eventjes tot rust te komen.
Tot morgen,
T.
- Traject: Odense – Aarhus
- Afstand: 170 km
- Totale afstand: 740 km
Wat me zo opvalt als ik door het Deense landschap rij, is dat de hemel – als het niet regent natuurlijk – dikwijls nogal als op een schilderij overkomt. Een paar keer doen de witte wolken, de felblauwe hemel en het duidelijke contrast tussen beide me denken aan de begingeneriek van The Simpsons. Ik besluit het Simpsonwolken te noemen, bij gebrek aan een betere omschrijving.
Ik zit weer in mijn Nissan en scheur over de E20 westwaards. Odense ligt achter mij zowel letterlijk als figuurlijk. Mijn gedachten zijn al bij mijn volgende bestemming: Aarhus, waar ik de rest van de dag heb uitgetrokken voor een degelijk stadsbezoek. Mijn overnachtingsplaats ligt vlakbij het centraal station dus is er deze keer geen enkele reden om een bezoek aan de stad over te slaan.
Mijn GPS heeft deze keer weinig te zeggen. Bij aanvang van de trip naar de grote studentenstad probeerde ze nog even door een paar keer de route te herberekenen, maar er is nu maar 1 manier om van Odense naar Aarhus te rijden: E20 en dan E45. Het enige nadeel van dit soort ritten is echter dat ik een beetje kramp in mijn geef-gas-been krijg. De beenruimte is een beetje krap in deze wagen (de stoel staat zover mogelijk naar achteren en mijn hoofd raakt het plafond bijna, dus hoger kan ik de stoel niet zitten). Je zou denken dat er op een auto als deze een cruise control zou staan… en inderdaad, dat is zo, maar dat zou ik pas een paar dagen later ontdekken. Laten we het erop houden dat de schikking van de knoppen en toetsen op het dashboard en het stuurwiel niet altijd de meest intuïtieve is.
>> Stop 4.1: Domkirken
Aarhus is een stad met zo’n 40 000 studenten, heeft een haven en een rivier doorkruist de binnenstad. Op het eerste zicht heeft het dus alle ingrediënten om een gezellige stad te zijn. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen, ik weet het niet. Ik had gehoopt eenzelfde ervaring te krijgen als wanneer ik door het Zweedse Uppsala drentel. Niet dus.
Op één of andere manier krijg ik niet hetzelfde gevoel van sfeer hier.
Midden in het centrum ligt de Domkrike. Niet lelijk, maar een zekere kerkmoeheid begint om te treden. Tijdens mijn bezoek werd de kerk trouwens overspoeld door jongeren op klasuitstap. Een markant detail daarbij is dat stilte niet meer tot het inner sanctum van een kerkgebouw behoort. Dat gidsen hun stem verheffen om hun boodschap uit te dragen naar de jonge toehoorders is niet meer dan normaal, maar de groepen zelf maken een kabaal van jewelste en als je dan weet dat er tegelijkertijd vier groepen deze plaats van contemplatie doorkuisten, kan je je inbeelden dat de innerlijke rust geen kans kreeg.
Op naar de andere kant van de straat dus: het vrouwenmuseum.
>> Stop 4.2: Kvindemuseet
Een mooi concept, een museum gewijd aan de geschiedenis van de vrouw. Het blijkt echter een mager beestje waarbij één zaal de positie van de vrouw sinds de middeleeuwen probeert te verbeelden en de andere twee zalen oftewel aan kinderen oftewel aan verdraagzaamheid (een fototentoonstelling) gewijd zijn. Zelfs de cafetaria die een zeer populaire lunchstek blijkt te zijn, zit vol en ik zal mijn hongerige maag elders moeten vullen.
>> Stop 4.3: Aros
Was mijn dag in Aarhus dan verspilling? Op een gegeven ogenblik was dat de overheersende gedachte. Maar toen kwam de verandering, zij het reeds laat in de namiddag.
Vlakbij mijn overnachtingsplaats staat namelijk het kunstmuseum Aros. Je kan er niet naast kijken, want het is een redelijk rechthoekig, vrij hoog gebouw met daarop iets wat op een veelkleurige schijf lijkt te zijn. In die schijf, die de 10de verdieping van het gebouw vormt, kan je rustig rondwandelen en genieten van een gekleurd zicht op Aarhus. Een vreemde, maar interessant belevenis. Het is een kunstwerk van Olafur Eliasson, iemand die verantwoordelijk is voor nog wat zeer vreemde installaties in dit museum en ook in Arken, het museum voor moderne kunst nabij de hoofdstad.
Aros kan je volgens mij het best vergelijken met Tate Modern in Londen, zowel qua fysionomie als qua type kunst. Een echte aanrader. Wat me trouwens opvalt, is hoe kindvriendelijk de musea hier overal zijn. In Aros is er zelfs een volledige verdieping waar de jongsten onder ons zich volledig kunnen uitleven. En in andere musea werden voorwerpen die ze mogen aanraken dicht bij de grond geplaatst. Waarschijnlijk was de bedenking hier ook dat als ze een paar objecten mogen aanraken, ze hopelijk de drang om alles aan te raken zouden kunnen weerstaan.
>> Stop 4.4: L’Estragon
En de dag was nog niet voorbij. Na de geweldige ervaring in het museum was het nu tijd om de Deense keuken eens echt te testen. Ik had een plaatsje in het op Tripadvisor.com aangeprezen restaurant L’Estragon gereserveerd. En het bleek een voltreffer. Het restaurant werkt ecologisch maar er wordt zeker niet ingeboet op vlak van kwaliteit. De gerechten waren verfijnd en lekker, al kon je wel stellen dat de porties een beetje te groot waren voor een vijfgangenmenu. De wijnen werden vakkundig voorgesteld en het waren stuk voor stuk pareltjes. Maar als je meer wil lezen, kan je altijd mijn recentie op Tripadvisor.com lezen 
Maar al bij al toch nog een geslaagde dag (of in elk geval de rit naar Aarhus waard).
T.
- Traject: Odense – Odense
- Afstand: 110 km
- Totale afstand: 570 km
Ah, een nieuwe morgen, een nieuwe dag. Maar wat is dat geluid daarbuiten? Zou dat misschien… oh neen, jawel! Het regent pijpenstelen en dus ziet het er niet goed uit voor mijn stadsbezoek. Gelukkig heb ik nog een alternatief. Gisteren heb ik vooral het zuidelijk gedeelte van het eiland bezocht (da’s niet zo moeilijk want ongeveer 80% van Fyn ligt ten zuiden van Odense), maar een klein stukje noorden had tijdens mijn voorbereiding ook nog mijn aandacht getrokken: een soort zee-centrum in Kerteminde.
>> Stop 3.1: Fjord & Bælt, Margrethes Plads 1, Kerteminde
Kerteminde ligt op minder dan een half uur rijden van Odense en is een kleine stad aan de zee. Wat opvalt, is dat het weer hier totaal anders is. Het is droog, er waait een warme wind en de hemel is open.
Fjord & Bælt blijkt een onderzoekscentrum te zijn waar onder andere het gedrag van walvissen en zeehonden wordt bestudeerd. De bassins staan dan ook in rechtstreeks contact met het zeewater en zijn ook onderhevig aan de getijdenwerking. Het geheel is sterk afgestemd op kinderen, maar ook volwassen komen hier zonder probleem aan hun trekken. Rond het trainen van de zeehonden en walvissen wordt een kleine show opgevoerd al is deze beduidend minder spectaculair dan we gewoon zijn. De aandacht gaat naar het trainen en het publiek krijgt een inzicht in hoe dit gebeurt, niet meer.
Verder is vooral de tunnel onder de zee tussen twee bassins indrukwekkend. Je krijgt een totaal ander beeld van wat er zich op de zeebodem afspeelt.
Als je wil, kan je ook krabben en zeesterren en diens meer aanraken, maar daar pas ik voor.
De toegangsbadge laat je toe het centrum zoveel in en uit te lopen als je wil en ondertussen de stad te verkennen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om boodschappen te doen in de supermarkt er recht over en keer dan via de toeristische route terug naar Odense, geniet van een leuk muziekje en de zon.
Maar mooie liedjes duren niet lang. Van zodra ik Odense nader, slaat het weer om. Ik rij terug naar het hotel om mijn lunchslaatje te verorberen en moet zelfs een paar minuten in de auto wachten omdat het te hard regent om uit te stappen.
>> Stop 3.2: Egeskov Slot, Egeskov Gade 18, Kværndrup (revisited)
Het lijkt alsof er een vloek boven de stad hangt, maar ik laat mijn hoofd niet hangen.
Ik besluit Odense te laten voor wat het is en tijdens een latere trip naar Denemarken de stad een volwaardig bezoek te geven (anderhalf uur met de trein vanuit Københaven, dat schept mogelijkheden).
Ik ga gebruik maken van jaarticket voor Egeskov Slot dat ik gisteren verworven had. Hup, weer de auto in en 20 minuten later sta ik weer in een zonovergoten park. Deze keer neem ik rustig de tijd om alle verschillende tuinen te bezoeken alsook de labyrinthen. Zeker de moeite waard en lekker ontspannend.
Omdat het maandag is, ben ik ongeveer de enige bezoeker en dat bevalt me wel.
Een dik uur wandelen later geven de donderslagen in de verte aan dat het tijd is om naar huis te gaan en zo geschiede.
Nog een korte rit via één van de vele autosnelwegen die Denemarken ondertussen rijk is en mits wat ergeren aan de zeer vreemde en dikwijls gevaarlijke rijstijl van mijn mede-europeanen ben ik weer waar ik vanmorgen begonnen was. In Odense. Maar zonder het te bezoeken natuurlijk.
T.
- Traject: Roskilde – Odense
- Afstand: 280 km
- Totale afstand: 460 km
Dag twee begint vroeg en vol goede moed. Ik trek westwaarts naar Odense, een van de grootste steden van Denemarken en de grootste stad op het eiland Funen (Fyn). Maar ik laat natuurlijk niet na om onderweg wat interessante plaatsen te bezoeken.
>> Stop 2.1: Bjernede (ronde kerk)
De allereerste stop is niet zo ver van Roskilde, maar is niet zo makkelijk te vinden. De GPS is een grote hulp, ondanks het onophoudelijke gekwetter. Bjernede is een piepklein plaatsje en ligt eventjes van de hoofdweg af. Als je de zijweg hebt gevonden, word je plots geholpen door wegwijzers, maar die vind je niet op de hoofdwegen…
In Bjernede vind je een ronde kerk en daar zit een heel verhaal aan vast (en dat kan je makkelijk opzoeken op internet). Wat opvalt, is dat de kerk zeer goed onderhouden is én dat het kerkhof dat de kerk omringt ongelooflijk mooi is, zowel qua aanleg als qua versiering. De foto’s spreken voor zich.
>> Stop 2.2: Nyborg Slot, Slotsgade 11
Ik trek verder oostwaarts en rij over de Store Bæltbro, de brug over de Grote Belt, één van de twee tolwegen die Denemarken rijk is. De andere tolweg is de Øresundbrug tussen København en Malmö in Zweden.
Net over de brug die zo’n 26 km lang is, ga ik zuidwaarts om in Nyborg het kasteel te gaan bezoeken. Net zoals Luxemburg is Denemarken vergeven (over mooier gezegd: bezaaid) met kastelen en ruïnes. Elk slot speelde zijn deel in ‘s lands geschiedenis, maar het is allemaal teveel informatie om te onthouden. Ik moet nog een beetje geheugencapaciteit overhouden om de geschiedenis van Rusland op te slaan (kan van pas komen nu ik besloten heb om me ook aan die taal te wagen).
>> Stop 2.3: Valdemar Slot, Troense
Via een omweg die langer uitvalt dan nodig dankzij mijn iets te voorzichtige GPS trek ik verder naar het zuiden van het eiland en kom terecht in Troense, eigenlijk gelegen op een ander, veel kleiner eiland. Daar vind ik Valdemar Slot. Het weer is stukken beter dan de eerste dag, maar korte regenbuien blijven niet uit en dat zal de rest van trip zo blijven. Het is wel een speciaal soort bui: meestal gaat het om een soort poederregen en de meeste buien duren slechts enkele minuten, niet echt de moeite om de paraplu boven te halen.
De honger dwingt me tot het nuttigen van een croque-monsieur die aangenaam betaalbaar en lekker is. Ik wandel rond op het grondgebied van het kasteel, maar neem niet de moeite om de binnenkant te bekijken. Ze beginnen allemaal op elkaar te lijken…
>> Stop 2.4: Faaborgs Museum, Grønnegade 75
Tijd om naar de andere kant van het eiland te trekken. Faaborg is een rustiek dorp waar je de meest vreemde bouwwerken aantreft. Deze zijn trouwens overal in Denemarken terug te vinden, maar hier vind je ze allemaal op een hoopje, wat het makkelijk maakt om ze eens op de gevoelige plaat vast te leggen.
In Faaborg heb je ook een kunstmuseum en dat blijkt een vreemde mengeling tussen rustieke en meer moderne kunst te zijn. Er zijn zelfs beeldhouwwerken te zien die vroeger tot de collectie van de Glyptoteek in København behoorden. Zeker de moeite waard, maar een beetje veel (het helpt als je de rustieke schilderingen niet zo apprecieert, dan kan je die overslaan).
>> Stop 2.5: Egeskov Slot, Egeskov Gade 18, Kværndrup
Tijd om richting Odense, mijn overnachtingsplaats voor de volgende twee dagen, te trekken, maar niet zonder te stoppen aan Egeskov slot. Het slot is in mijn reisgids niet veel meer dan een voetnoot, maar in werkelijkheid is het een groot domein met een aantal (niet altijd even interessante) musea en een veelheid aan tuinen. Het lijkt meer op een pretpark waar je zelfs een wandeling door de boomtoppen kan maken (is er ook niet zoiets in Planckendael vraag ik me af). De toegangsprijs is ook niet van de poes, maar je kan dan de rest van het jaar gratis binnen, iets waar ik de volgende dag dan ook gretig gebruik van maak.
Op het domein vind je ook een aantal doolhoven waaronder eentje geconcipieerd door Piet Hein (en neen, dat is niet die Hollander, maar een Deens dichter). Na anderhalf uur heb ik het slot en de musea bekeken en begint het te regenen. De vermoeidheid begint te wegen, dus stap ik naar de auto en rij richting Odense.
Daar wacht me een leuke hotelkamer, maar geen eten.
Ik ben te moe om naar het centrum van de stad te rijden en besluit iets in de omgeving van het hotel te zoeken. De aanwijzingen van de receptionist blijken nergens toe te leiden, maar uiteindelijk vind ik een soort frituur waar twee ongeïnteresseerde jonge dames, gekleed in door frituurvet besmeurde grijze t-shirts de wacht uitmaken. De cheeseburgers die ik vervolgens geserveerd krijgen stillen de honger, maar echt lekker zijn ze niet. De kaas is volledig verzopen in 3 soorten sauzen en … (ik stop nu, want klagen over fastfood heeft niet echt zin).
Morgen staat een stadsbezoek op het programma, als het niet regent. Zoveel is er echter niet te zien, want het is dan maandag en dan is ongeveer alles dicht. Inderdaad, mijn anders feilloos planningsinstinct heeft gefaald…
Zzzzz.
T.
- Traject: Mechelen – København – Roskilde
- Afstand: 180 km (vanaf København wel te verstaan)
Het doet pijn zo vroeg op te moeten staan op een zaterdag. Zeker als je de dag ervoor nog een gezellig onderonsje had met (ex-)collega’s, maar omwille van je trip vroegtijdig naar huis moest keren – geheel tegen je gewoonte in. Maar de vooruitzichten zijn goed: ‘t is immers vakantie.
De vlucht verloopt voorspoedig en de Kastrup is zijn eigen getrouw: eerst een kwartier zwermen door de lange gangen tot aan de bagageband om dan te moeten constateren dat je nog 20 minuten moet wachten. Zaventem is echt wel een geweldige luchthaven.
Nadat de “nog 0 minuten” (maar dan in het Deens) vervangen werden door “bagage delayed”, had ik een paar ademhalingstechnieken nodig om weer tot rust te komen: er lag een land op mij te wachten. Alle belangrijke bezienswaardigheden sloten om 17u, het was ondertussen bijna 12.30 en ik had nog 7 tussenstops te maken.
De eerste en laatste keer dat ik Denemarken deels doorkruist heb, moet zo’n 20 jaar geleden zijn. Toen zijn we in Billund Legoland gaan bezoeken en waren daarna een weekje gelogeerd in een vakantiedorp in Gedser in Zuid-Sjælland (voor zij die naar Forbrydelsen / The Killing hebben gekeken: de plaats waar Lund na reeks 1 gestationeerd werd). Veel weet ik niet meer van dit avontuur, maar volgens mij lag de brug over de Store Bælt er nog niet en moesten we de ferry nemen. Ik herinner me nog wel de tussenstop op het eilandje Møn en de afdaling via een soort trapladder naar het strand. Te vermijden dus. Een mens wordt nu eenmaal ouder en iets minder flexibel.
Bon, bagage eindelijk gevonden, auto gevonden (speciaal model, nog nooit van gehoord, maar lang niet slecht – zie foto) en op weg naar de eerste tussenstop, het museum voor moderne kunst Lousiana net ten noorden van København.
En ja hoor, ik was nog geen minuut onderweg of de hemelsluizen gingen open. En het zou heel de dag blijven regenen. Hopelijk is dat de volgende dagen niet meer het geval.
>> Stop 1.1: Lousiana, Gammel Strandvej 13, Humlebæk
Ik was al eerder in dit bijzondere museum geweest, een absolute must voor elke moderne-kunstliefhebber. Ook deze keer stelde het niet teleur, maar ik had weinig tijd om te blijven hangen. Er wachtten mij nog meerdere stops en het was al na de middag.
Honger had ik niet, want ik had ‘s morgens mijn boterhammen gesmeerd (bokes met eikes, het traditionele roadtrip-voedsel, al van toen ik nog op schoolreis ging). Ondertussen had ik ook wel door dat mijn gevoel voor schaal me lichtjes had bedrogen. Ik had mezelf een paar weken geleden een zeer grote wegenkaart van Denemarken aangeschaft. Deze kaart en de onontbeerlijke Capitool-reisgids waren mijn inspiratiebron voor mijn tocht doorheen het zuidelijkste der Scandinavische landen. Edoch, mijn reis bleek na 2 uur al een beetje te ambitieus voor de door mij voorziene tijd. Aanpassen was dus de boodschap.
Maar niet onmiddellijk natuurlijk. Als je de geografie van Denemarken een beetje kent, zal je al gemerkt hebben dat Roskilde, mijn einddoel van deze dag, slechts enkele tientallen kilometers ten westen van København ligt…
Verder noordwaarts dus, op naar het kasteel van Hamlet.
>> Stop 1.2: Kronborg Slot, Kronborgvej, Helsingør
Indrukwekkend kasteel, Unesco werelderfgoed. Grappig verhaal, daar Hamlet er nooit gewoond heeft, laat staan dat hij ooit heeft bestaan. Er zijn vele theoriën over, maar die kan je best beleven als je het slot bezoekt. En het slot zelf hoef je niet eens binnen te gaan om een tijdje zoet te zijn. Uitleg wordt verschaft via een plaatselijk draadloos netwerk dat je via je smartphone kan oppikken; jammer genoeg moet je dan wel blijven staan tot de uitleg ten einde is.
En natuurlijk is het hier net zoals in Louisiana vergeven van de toeristen. Heel veel Zweden, maar ook de gebruikelijke Chinezen en Japanners kom je hier tegen.
Helsingør in de regen is niet zo aanlokkelijk, dus trek ik snel verder, zuidwaarts deze keer. Er staan vandaag nog 3 kastelen op mijn programma, maar uiteindelijk laat ik Fredensborg, waar de koninklijke familie woont, links liggen en rij ik door naar Frederiksborg.
>> Stop 1.3: Frederiksborg Slot, Slotsgade 1 – Frederiksværkgade, Hillerød
Mijn GPS, die me eigenlijk al vanaf kilometer 1 op de zenuwen werkt omdat ze net iets te vaak zegt hoe ik moet rijden en wat ik moet doen en welke weg ik hoelang moet volgen en mij waarschuwt dat er onderweg werken zijn en dat de route opnieuw berekend wordt met inachtname van de verkeersmeldingen en dat de route berekend is en dat er werken onderweg zijn en dat ik de weg moet blijven volgen en dat ik me moet klaarmaken om over 300 meter links af te slaan en dat ik de volgende afslag links moet nemen en dat ik nu links moet afslaan en dat ik deze weg moet blijven volgen en dat de route herberekend wordt…
Mijn GPS stuurt me dus de verkeerde kant uit en probeert me door wandelstraten te laten rijden, iets wat ik natuurlijk niet laat gebeuren. Hierdoor kom ik aan de verkeerde kant van het kasteel terecht, aan het begin van de tuinen. Mooi, indrukwekkend en vooral uitgebreid. Een wandeling wordt kortgewiekt door regen en tijdsgebrek. Misschien kom ik nog eens terug (de weg naar de hel…).
180 km na mijn vertrekpunt kom ik aan in Roskilde. Mijn programma zegt dat ik de stad nog ga bezoeken, maar ik besluit eventjes rust te nemen. De Deense wegen zijn namelijk even slaapverwekkend als de Zweedse. Is het iets in de lucht, ik weet het niet. Daarenboven had ik niet echt prikkelende muziek in de auto om mij wakker te houden. Gek genoeg was de enige radiozender die min of meer goed doorkwam het Zweedse RIX FM.
Ik ontdekte echter dat ik mijn iPhone kon aansluiten en zou me die avond wijden aan het samenstellen van een geschikte playlist.
Ik besloot om het avondmaal in het hotel te gebruiken. Het eten viel mee, maar het restaurant was onderbemand, een terugkerend thema in Scandinavië blijkbaar. Mensen die een half uur zaten te wachten op het afruimen van hun tafel kregen te horen dat ze geen dessert meer konden bestellen omdat de keuken gesloten was en dat ze hun dessert maar op voorhand hadden moeten doorgegeven hebben. Ach ja, ik heb al erger gezien.
En dat was de eerste dag. Ik ben moe en ga op tijd slapen (da’s ook niet van mijn gewoonte). Morgen gaat het westwaards, naar het eiland Funen (Fyn)…
Vi ses,
T.
Ik weet het. Het lijkt wel een eeuwigheid, maar na drie jaar pauze is mijn reisblog terug. Misschien is het maar voor even, maar aangezien ik niet beschik over een glazen bol zal de toekomst dit moeten uitwijzen. Feit is dat ik op het punt sta naar Denemarken te vertrekken om daar een weekje het land te doorkruisen. Ik probeer dan ook op regelmatige basis verslag uit te brengen van mijn ervaringen.
Om het lezen te vergemakkelijken deel ik de verhalen op per dag. Foto’s van het hele gebeuren kan je terugvinden op http://tom-vandenbroeck.magix.net .
Veel leesplezier.
T.
