• Traject: Odense – Aarhus
  • Afstand: 170 km
  • Totale afstand: 740 km

Wat me zo opvalt als ik door het Deense landschap rij, is dat de hemel – als het niet regent natuurlijk – dikwijls nogal als op een schilderij overkomt. Een paar keer doen de witte wolken, de felblauwe hemel en het duidelijke contrast tussen beide me denken aan de begingeneriek van The Simpsons. Ik besluit het Simpsonwolken te noemen, bij gebrek aan een betere omschrijving.

Ik zit weer in mijn Nissan en scheur over de E20 westwaards. Odense ligt achter mij zowel letterlijk als figuurlijk. Mijn gedachten zijn al bij mijn volgende bestemming: Aarhus, waar ik de rest van de dag heb uitgetrokken voor een degelijk stadsbezoek. Mijn overnachtingsplaats ligt vlakbij het centraal station dus is er deze keer geen enkele reden om een bezoek aan de stad over te slaan.

Mijn GPS heeft deze keer weinig te zeggen. Bij aanvang van de trip naar de grote studentenstad probeerde ze nog even door een paar keer de route te herberekenen, maar er is nu maar 1 manier om van Odense naar Aarhus te rijden: E20 en dan E45. Het enige nadeel van dit soort ritten is echter dat ik een beetje kramp in mijn geef-gas-been krijg. De beenruimte is een beetje krap in deze wagen (de stoel staat zover mogelijk naar achteren en mijn hoofd raakt het plafond bijna, dus hoger kan ik de stoel niet zitten). Je zou denken dat er op een auto als deze een cruise control zou staan… en inderdaad, dat is zo, maar dat zou ik pas een paar dagen later ontdekken. Laten we het erop houden dat de schikking van de knoppen en toetsen op het dashboard en het stuurwiel niet altijd de meest intuïtieve is.

>> Stop 4.1: Domkirken

Aarhus is een stad met zo’n 40 000 studenten, heeft een haven en een rivier doorkruist de binnenstad. Op het eerste zicht heeft het dus alle ingrediënten om een gezellige stad te zijn. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen, ik weet het niet. Ik had gehoopt eenzelfde ervaring te krijgen als wanneer ik door het Zweedse Uppsala drentel. Niet dus.

Op één of andere manier krijg ik niet hetzelfde gevoel van sfeer hier.

Midden in het centrum ligt de Domkrike. Niet lelijk, maar een zekere kerkmoeheid begint om te treden. Tijdens mijn bezoek werd de kerk trouwens overspoeld door jongeren op klasuitstap. Een markant detail daarbij is dat stilte niet meer tot het inner sanctum van een kerkgebouw behoort. Dat gidsen hun stem verheffen om hun boodschap uit te dragen naar de jonge toehoorders is niet meer dan normaal, maar de groepen zelf maken een kabaal van jewelste en als je dan weet dat er tegelijkertijd vier groepen deze plaats van contemplatie doorkuisten, kan je je inbeelden dat de innerlijke rust geen kans kreeg.

Op naar de andere kant van de straat dus: het vrouwenmuseum.

>> Stop 4.2: Kvindemuseet

Een mooi concept, een museum gewijd aan de geschiedenis van de vrouw. Het blijkt echter een mager beestje waarbij één zaal de positie van de vrouw sinds de middeleeuwen probeert te verbeelden en de andere twee zalen oftewel aan kinderen oftewel aan verdraagzaamheid (een fototentoonstelling) gewijd zijn. Zelfs de cafetaria die een zeer populaire lunchstek blijkt te zijn, zit vol en ik zal mijn hongerige maag elders moeten vullen.

>> Stop 4.3: Aros

Was mijn dag in Aarhus dan verspilling? Op een gegeven ogenblik was dat de overheersende gedachte. Maar toen kwam de verandering, zij het reeds laat in de namiddag.

Vlakbij mijn overnachtingsplaats staat namelijk het kunstmuseum Aros. Je kan er niet naast kijken, want het is een redelijk rechthoekig, vrij hoog gebouw met daarop iets wat op een veelkleurige schijf lijkt te zijn. In die schijf, die de 10de verdieping van het gebouw vormt, kan je rustig rondwandelen en genieten van een gekleurd zicht op Aarhus. Een vreemde, maar interessant belevenis. Het is een kunstwerk van Olafur Eliasson, iemand die verantwoordelijk is voor nog wat zeer vreemde installaties in dit museum en ook in Arken, het museum voor moderne kunst nabij de hoofdstad.

Aros kan je volgens mij het best vergelijken met Tate Modern in Londen, zowel qua fysionomie als qua type kunst. Een echte aanrader. Wat me trouwens opvalt, is hoe kindvriendelijk de musea hier overal zijn. In Aros is er zelfs een volledige verdieping waar de jongsten onder ons zich volledig kunnen uitleven. En in andere musea werden voorwerpen die ze mogen aanraken dicht bij de grond geplaatst. Waarschijnlijk was de bedenking hier ook dat als ze een paar objecten mogen aanraken, ze hopelijk de drang om alles aan te raken zouden kunnen weerstaan.

>> Stop 4.4: L’Estragon

En de dag was nog niet voorbij. Na de geweldige ervaring in het museum was het nu tijd om de Deense keuken eens echt te testen. Ik had een plaatsje in het op Tripadvisor.com aangeprezen restaurant L’Estragon gereserveerd. En het bleek een voltreffer. Het restaurant werkt ecologisch maar er wordt zeker niet ingeboet op vlak van kwaliteit. De gerechten waren verfijnd en lekker, al kon je wel stellen dat de porties een beetje te groot waren voor een vijfgangenmenu. De wijnen werden vakkundig voorgesteld en het waren stuk voor stuk pareltjes. Maar als je meer wil lezen, kan je altijd mijn recentie op Tripadvisor.com lezen ;-)

Maar al bij al toch nog een geslaagde dag (of in elk geval de rit naar Aarhus waard).

T.